ช่วงนี้ร่างกายไม่พร้อมจะทำงานเลย...
ท้องเสียเอาวันที่ประชุม......ต้องขาดประชุม รู้สึกละอายตัวเองสุด ๆ

วันต่อมา ลมพิษขึ้นอีก

เมื่อวาน ท้องเสียอีกแล้ว...อะไรกันนักกันหนา

 

ไม่น่าเชื่อว่า
เมื่อร่างกายไม่พร้อม..
มันทำให้จิตใจหดหู่..
เป็นเพราะเราเองหรือเปล่าว๊า คิดมาก วุ่นวาย

อึ๊บ!! คิดใหม่ คิดใหม่
พอจะทำ อ้าว จู่ ๆ ก็เซ็งขึ้นมาอีกแระ

อะไรนักหนาวะคะเนี่ย!!!
นั่งด่าตัวเองในใจ "จะอารมณ์ติ๊สไปไหนวะ แม่ sale อ่อน"

นั่งเปิด list ลูกค้าที่ยังไม่ได้โทร
เริ่มบิ๊วตัวเองใหม่
เริ่มได้!!! ..... โทร... โทร...โทร....

ไรวะ!!! ไม่รับสายซักกะคน!!!
"แต่อยาไปยอมแพ้ แม่ sale อ่อน"

โทรหา dealer ละกัน จะได้ update กันหน่อย
แทนที่เราจะคุย ๆ ๆ ๆ จะได้ขยับปากบ้าง....หยากไย่ขึ้นฟันกรามแระ
กลายเป็น...นั่งฟัง dealer คุย ...เรื่องอะไรฟระ ฟังไม่เห็นรู้เรื่องเลยอ่ะ...
ก็นั่งฟังไปก่อน ก็ keep เอาไว้ก่อน ทั้ง ๆ มาตัดราคากันชัด ๆ!! 55555

สุดท้าย ลูกค้าที่โทรไปหา ก็โทรกลับมา
แต่เรากลับติดสายเจ้า dealer นั่น
แต่ก็ปิดงานได้ด้วยดี...ตามมา 8 เดือนเต็ม ๆ

สุดท้าย update อีกเจ้าอีกว่า
ปรากฎว่า!!! ลูกค้ากำลังรอราคาจาก dealer บริษัทเราอีกเจ้านึง!!!
อีกแล้วเหรอวะ!!!!!!! หงุดหงิดแล้วว้อยยยยยยยย

เอาวะ เดินไปทำนู่น นี่ นั่น ดีกว่า
รากจะงอก ตะคริวจะกินขาแล้ว ส้นสูงตลอดเวลา

ไปดูหนังสือซะหน่อยมีอะไรให้ยืมบ้างเนี่ย
คิดไปคิดมา...วันนี้ไม่นอนคอนโดดีกว่า เซ็ง!!
ไปนอนประชาชื่นดีกว่า

ความเซ็งคนเรานี่มันร้ายกาจชะมัด!!

นั่งเอาเมล์เก่า ๆ มาอ่านดีกว่า
"ทำนายนิสัยจากวันเกิด"

คนเกิดวันที่ 7
"คุณเป็นคนที่อยากรู้อยากเห็น"...... ด่ากันหรือเปล่าวะ
"
อยากรู้อยากเห็นไปหมดเสียทุกอย่าง เวลาที่ทุ่มกับอะไรแล้วคุณจะลืม
แม้กระทั่งจะกินจะนอน ไฟของคุณในส่วนนี้น่าชมเชยมาก
" ...... ok ขอบคุณค่ะที่ชมเชยกัน

"แต่ขอติงซักหน่อยตรงที่คุณขี้เบื่อจังเลย" ........ แว๊กกกก นี่คือต้นเหตุที่มานั่งเซ็งอยู่เหรอเนี่ย

 

 

การดูหมอดูบางทีก็ทำให้ นั่งเครียดกับเรื่องไร้สาระ
แต่บางที มันก็เป็นข้ออ้างให้ตัวเองได้เน๊ะ ว่า...ตูเป็นอย่างนี้ เพราะชะตาตูเป็นอย่างนี้

เฮ้ออออ ช่างเป็นการเขียน blog ได้ไร้สาระสิ้นดี

 

วันไหนที่ควบคุมได้.....

posted on 27 May 2009 20:16 by violetpencil

เมื่อวานนี้...วันนี้...วันพรุ่งนี้...
วันไหนที่ควบคุมได้...
คำตอบนั้นไม่ยากนักหรอกที่จะตอบ

เมื่อวานนี้...
ลงมือทำไปแล้ว, เดินผ่านไปแล้ว, โกรธไปแล้ว .... ฯลฯ
ล้วนเกิดขึ้นแล้วทั้งนั้น


วันนี้...
กำลังลงมือทำ, กำลังเดิน, กำลังโกรธ ..... ฯลฯ
ล้วนกำลังจะเกิดขึ้นทั้งนั้น

วันพรุ่งนี้...
ยังไม่ได้ลงมือทำ, ยังไม่ได้เดินไป, ยังไม่มีอะไรให้โกรธ ...... ฯลฯ
ล้วนแต่ยังไม่ได้เกิดขึ้นทั้งนั้น

"วันวานที่แก้ไขไม่ได้"
"ทำวันนี้ให้ดีที่สุด"
"เรื่องของอนาคต"

หลายคนคงตอบคำถามแรกที่ว่า
ถาม : วันไหนที่ควบคุมได้
ตอบ : วันนี้สิ ทำวันนี้ให้ดีที่สุด

แต่ความจริง...
เราจะรู้ได้อย่างไรว่า วันนี้นั้นดีที่สุดแล้ว หากเราไม่ได้นำเมื่อวานมาเปรียบเทียบ
เราจะรู้ได้อย่างไรว่า วันนี้นั้นดีที่สุดแล้ว หากเรากำลังทำเพื่ออนาคตที่ดีกว่า


เส้นทางหลากหลายเส้นทาง....ที่เดินผ่านมา
ทำให้เรารู้ว่า เส้นทางที่เราเดินอยู่นั้น...เราเลือกแล้ว
หรือเป็นเส้นทางจำยอมเดินไปก่อนเพื่อเจอเส้นทางที่เราอยากจะเดิน
.....จุดมุ่งหมายจริง ๆ อยู่ที่จุดจบ.....

แต่สุดท้ายของจุดจบของทุก ๆ สิ่งมีชีวิต
ก็คือ "ความตาย"



แล้วอย่างนี้จะมีใครตอบคำถามได้อีกหรือไม่ว่า
วันไหนที่ควบคุมได้?



ชีวิตอึด ๆ

posted on 07 May 2009 05:53 by violetpencil

ตอนอายุจะมีเลข 1 นำหน้า
ยังไม่รู้เรื่องรู้ราวหรอกว่า...โตขึ้นแล้ว

แต่ไอ้ตอนอายุจะมีเลข 2 นำหน้านี่สิ
ตื่นเต้น..รู้สึกเหมือนจะเป็นผู้ใหญ่แล้วเหรอเนี่ย

ตอนนั้น ได้ทำงานแล้วด้วย..
จะมีแต่คนพูดว่า ... อืม มันโตเป็นสาวแล้วเน๊อะ
เป็นผู้ใหญ่แล้วเน๊อะ

.
.
.
.
.
.
.
วันนี้สิ
วันที่เลข 3 ขึ้นนำหน้า
ต้องมีคนเรียกแต่
ป้า....แก่ ๆ
อยากจะย้อนถามกลับไปว่า
"จะอยู่ไม่ถึง 30 เหรอคะ 555"
.
.
.
.
มาป่านนี้
ให้รางวัลกับชีวิตด้วยตัวเองมามากมาย
ขอบคุณคนบนสวรรค์
ที่คลอดด้วยการเบ่ง
วันนั้น .. คงเจ็บมากสินะ
แต่การเบ่งหนูออกมานั้น
ทำให้หนูแข็งแกร่งมาได้ทุกวันนี้
ขอบคุณค่ะ

ขอบคุณครอบครัวที่ไม่เคยทิ้งกัน
ขอบคุณพ่อ ขอบคุณน้องสาว
ที่ทำให้ชีวิตของคน ๆ นี้
ได้สัมผัสคำว่าครอบครัว ได้อยู่เสมอ

ขอบคุณเรื่องราวที่ผ่านเข้ามาในชีวิต
ตลอดระยะเวลา 30 ปี
(ดูเหมือนครบรอบบริษัทยักษ์ใหญ่ยังไงมะรู้)

ชีวิตอึด ๆ กับครบรอบ 30 ปี 55555
นี่มันแทนโลโกชีวิตชั้นได้เลยนะเนี่ย 


 

 


ชีวิตที่มากด้วยประสบการณ์
จะช่วยส่งเสริมความคิดให้สมกับอายุ 30 ปี

แต่ชีวิตยังดำเนินเหมือนคนอายุ 20 ได้อยู่เสมอ
5555555